„Bachantki” Eurypidesa w Pantomimie

Czwartą tegoroczną premierą Wrocławskiego Teatru Pantomimy będą w czerwcu „Bachantki” w reżyserii Maćko Prusaka. Właśnie rozpoczęły się próby.

 

W 1974 roku Henryk Tomaszewski zrealizował we Wrocławskim Teatrze Pantomimy spektakl Przyjeżdżam jutro, który określił mianem „collage’u obrazów pantomimicznych inspirowanych Bachantkami Eurypidesa i Theoremą Piera Paola Pasoliniego”.

Tworząc spektakl Bachantki według dramatu Eurypidesa, twórcy sięgają do tych samych materiałów, traktując je jako punkt wyjścia przy komponowaniu obrazu scenicznego, niebędącego jednak odtworzeniem fabuły przedstawienia Tomaszewskiego. Spektakl Przyjeżdżam  jutro traktowany jest jako inspiracja i zachęta do tego, by jeszcze raz przeczytać oba dzieła i przekonać się, co dzisiaj wynika ze zderzenia tych dwóch opowieści. Tematy są wciąż te same, te, o  których wspomina Tomaszewski w przytoczonym powyżej fragmencie wypowiedzi: starcie dwóch porządków, realnego i fantastycznego, rozdarcie człowieka, którego istnienie jest balansowaniem na cienkiej linie, rozciągniętej między twardą rzeczywistością a  kruchością świata powoływanego do życia przez marzenie.
Aktualne jest pytanie, które postawione zostaje tylko po to, by nigdy nie doczekać się  odpowiedzi: kim jest Przybysz / Dionizos, którego nadejście burzy zastany porządek i wygania człowieka z jego dotychczasowego miejsca zamieszkania – czyli z siebie samego. Czy to wyzwolenie czy upadek? Dlaczego wciąż fascynuje jego postać? Dlaczego opowieść o nim jest wciąż potrzebna człowiekowi, teatrowi, światu…


Natchnienia i podpory literackiej szukałem tym razem w „Bachantkach” Eurypidesa i książce Pasoliniego zatytułowanej „Teorema”. Z tych dzieł zaczerpnąłem tematy, pewien konglomerat myśli dla wyrażenia nurtujących mnie problemów. Występuje tu spięcie dwóch racji i sprzeczności: z jednej strony postępowanie człowieka w świecie codzienności, jakieś bardzo racjonalne, rzeczowe, a z drugiej chęć ucieczki od tej szarzyzny w świat marzeń, często skrzętnie skrywanych pragnień możliwych do urzeczywistnienia… nie na jawie. Słowem wszystko to, co było myślą przewodnią dionizyjskich misteriów, co nierealne w życiu, może przybrać konkretne kształty w teatrze. (Tomaszewski, Przyjeżdżam jutro, Słowo Polskie nr 53 / 1974)


BACHANTKI

według Eurypidesa

reżyseria: Maćko Prusak
dramaturgia: Marta Giergielewicz
scenografia: Mirek Kaczmarek
oprac. muzyczne: Maćko Prusak

obsada: Anna Nabiałkowska, Agnieszka Dziewa, Paula Krawczyk-Ivanov, Mariusz Sikorski, Artur Borkowski, Jan Kochanowski, Anatoliy Ivanov, Radek Kasiukiewicz (gościnnie)

 

 

  • Zdjęcie | Bartłomiej Sowa / WTP