Bartosz Porczyk nominowany do „Paszportu Polityki”

Aktor Teatru Polskiego we Wrocławiu Bartosz Porczyk jest jedną z trzech osób nominowanych do tegorocznego Paszportu “Polityki” w kategorii Teatr. Tygodnik „Polityka” przyzna swoje nagrody po raz dwudziesty drugi. Porczyk został nominowany za swoje role w Dziadach w reżyserii Michała Zadary. Ponadto jurorzy docenili jego występ w Termopilach polskich w reżyserii Jana Klaty. Oba te przedstawienia powstały w Teatrze Polskim we Wrocławiu w sezonie teatralnym 2013/2014.

Bartosz Porczyk od 2006 roku, po spektakularnej wygranej XXVII Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, na stałe dołączył do zespołu aktorskiego Teatru Polskiego we Wrocławiu.

Od przeszło ośmiu lat nie przestaje zachwycać i bawić nas w Smyczy w reżyserii Natalii Korczakowskiej. W 2011 roku nagrał solową płytę Sprawca, z sukcesami występuje również w produkcjach filmowych (ostatnio mogliśmy oglądać go w Mieście 44 w reżyserii Jana Komasy) i serialowych (m.in. główna rola w Galerii TVP 1). Kilka tygodni temu odebrał kolejne wyróżnienie – Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza za najlepszą męską kreację aktorską sezonu za role Gustawa i Myśliwego w Dziadach Adama Mickiewicza w reżyserii Michała Zadary. W 2014 roku będzie można zobaczyć go jeszcze w Termopilach polskich.

Paszport “Polityki” to jedna z najbardziej prestiżowych nagród kulturalnych w Polsce. Ustanowiona w roku 1993, honoruje twórców w sześciu kategoriach: literatura, film, muzyka popularna, muzyka poważna, sztuki wizualne i teatr. Od 2002 roku kapituła wyróżnia też Kreatorów Kultury, ważne osobowości i krzewicieli polskiej kultury również poza granicami naszego kraju. Do tej pory nagrody w kategorii Teatr otrzymało jedenaścioro artystów współpracujących z Teatrem Polskim we Wrocławiu (w tym dwa duety). Na dwadzieścia jeden dotychczasowych edycji tylko dwoje aktorów wygrało w kategorii Teatr: Danuta Stenka i Sandra Korzeniak. Bartosz Porczyk ma szansę zostać trzecim zwycięzcą. Laureatów za rok 2014 poznamy 13 stycznia 2015.

Autor | DJ
Zdjęcie | Natalia Kabanow