- REKLAMA -

Studentki Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu stworzyły spektakl „Dziwaczki” i zaprezentowały go w Konkursie OFF podczas 39.PPA. Teraz mają szansę wyjechać do Awinionu na prestiżowy festiwal. Aby spełnić marzenia i zagrać na jednej z największych teatralnych imprez w świecie potrzebują wsparcia finansowego.  W czasie powstawania spektaklu uformował się zespół kobiet, które mają coś do powiedzenia ze sceny innym kobietom, nie tyko w Polsce. Dostały możliwość skomunikowania się z nimi podczas festiwalu w Awinionie. Jeśli uda im się zebrać  odpowiednia kwotę będą mogły zagrać swoj spektakl aż 11 razy. 

– Zaproszenie do Nurtu Off jest dla nas wielkim wyróżnieniem i wiemy, że nie każdy artysta z Polski miał możliwość zaprezentować się międzynarodowej publiczności na takiej rangi festiwalu – opowiada Natasza Sołtanowicz, reżyserka spektaklu. – To dla nas duża szansa oraz ogromne ryzyko, ale nadal wierzymy że warto je podjąć. Jesteśmy młodymi artystkami, niektóre z nas jeszcze studiują inne są już absolwentkami. Cały czas szukamy jeszcze swojego języka artystycznego i nasza wrażliwość się kształtuje. Udział w LE OFF będzie dla nas szansą na skonfrontowanie się z europejskim światem teatralnym, poznaniem innych języków i stylistyk oraz nawiązaniem kontaktów zawodowych, które w przyszłości pomogą nam dalej działać teatralnie. Myślę, że ważne jest by już na tak wczesnym etapie otwierać się na międzynarodowe wydarzenia i kontrofrontować się z wiążącymi się z tym problemami – dodaje reżyserka. 

Stworzony przez grupę kobiet projekt „Dziwaczki” jest pokazaniem jak robić teatr na swoich własnych warunkach, poza głównym nurtem. Im się to udało, teraz trzeba tylko pomóc szczęściu by  energia tych młodych ludzi i zaangażowanie nie okazały się daremne. Występ „Dziwaczek”  na tegorocznym PPA został odebrany w bardzo entuzjastyczny sposób. To dało im motywacje do otwarcia kolejnych drzwi – we Francji. Każdego roku na festiwal w Awinionie przyjeżdżają gwiazdy teatru i najważniejsze spektakle z całego świata. Obecni są agenci, menagerowie i dyrektorzy teatrów. Od takich spotkań zwykle zaczynają się duże możliwości nawiązania współpracy czy rozwoju kariery.  W 2017 roku do sekcji OFF tego festiwalu zgłosiło sie około 1000 spektakli z całego świata. Z Polski zakwalifikowane tylko dwa projekty, co dla zespołu z Wrocławia jest dodatkowym wyróżnieniem.

„Dziwaczki” czyli Malwina Brych, Kasia Faszczewska, Joanna Kowalska, Joanna Sobocinska, Magdalena Zabel, Marta Franciszkiewicz, Zuzanna Kotara, Natalia Maczyta-Cokan, Dagmara Antoniszyn, Martyna Matoliniec to kolektyw, który może skorzystać z zaproszenia na Campus International, specjalną scenę Avignon OFF, przeznaczoną dla spektakli zagranicznych, pod warunkiem opłacenia sobie przelotu, pobytu,  przewozu scenografii. Calość potrzebnej kwoty to około 50.000 złotych, jednak sporą jej część pokryje uczelnia artystek – Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, oddział we Wrocławiu oraz inne instytucje kulturalne. Tutaj wciąż trwa zbiórka. Każda złotówką jest na wagę złota. Pomóżmy realizować plany, spełniać marzenia i promować polskie spojrzenie na kulturę i sztukę w świecie.

Opis spektaklu 

W świecie, gdzie śmierć sytuuje się na marginesie naszego codziennego doświadczenia, chcemy zadać sobie pytanie, czy współcześnie jesteśmy jeszcze w stanie doświadczyć śmierci w jej codziennym wymiarze. Martwe ciało, cisza, płacz, pozostawione przedmioty, ubrania i pustka miejsca stają się dla nas punktem odniesienia dla rozważań na temat mechanizmów pamięci, zapominania i roli wspomnień o zmarłych w budowaniu naszej tożsamości. W jaki sposób świat zmarłych oddziałuje na przestrzeń żywych? Czy żywi mogą wpłynąć na losy zmarłych? Czerpiąc inspiracje z dawnych obrzędów żałobnych różnych kultur i odwołując się do ludowej figury kobiety lamentującej w trakcie pogrzebu nazywanej „dziwaczką”, postaramy się odkryć kobiecy wymiar doświadczenia straty. Lament jako narzędzie umuzycznienia żałoby oraz początek rytuału oswajającego śmierć w jej współczesnym, prywatnym i społecznym wymiarze pomoże eksplorować relację słowa i dźwięku w trakcie rytuału pogrzebowego. Podstawą spektaklu jest śpiew polifoniczny wykonywany przez dziewięć kobiet oraz wizualny wymiar plastyki ludzkiego ciała.


Autorka: Sabina Misakiewicz
Zdjęcie: Maciej Zakrzewski