- REKLAMA -

Ogród zoologiczny we Wrocławiu wzbogaci się niedługo o nowoczesny pawilon dla goryli. Odzwierciedlać on będzie środowisko życia gatunku, który po ponad 30 latach powróci do wrocławskiego zoo.

Pierwszy goryl – Pussi – przyjechał do wrocławskiego zoo w 1897 roku z Liverpoolu. Pussi była najdłużej żyjących gorylem w ogrodzie zoologicznym w tamtym czasie. We wrocławskim zoo do dziś znajduje się jej posąg. Następne goryle przybyły do Wrocławia dopiero w latach 70-tych XX w. i było ich aż dwanaście. Ostatni mieszkańcy – Poupe i Tonky – wyjechali w 1985 roku do ZOO Amsterdam.

W maju bieżącego roku ZOO Wrocław ogłosiło konkurs na „Opracowanie koncepcji architektonicznej obiektu ekspozycyjno-hodowlanego dla goryli i innych zwierząt lasów deszczowych Afryki równikowej we wrocławskim ZOO”. O udział w konkursie wnioskowało aż 12 firm, z których 9 dopuszczono do konkursu. Ostatecznie wpłynęło 6 prac. W październiku komisja konkursowa wybrała 3 koncepcje, których autorzy wezmą udział w negocjacjach, dotyczących stworzenia ostatecznego projektu.

Na terenie o powierzchni ok 1,5 ha mają znaleźć się nie tylko goryle, ale i antylopy bongo, sitatungi, mangaby rudoczelne, makaki czubate, a ich sąsiadami będą pawie kongijskie czy duże chrząszcze – goliat. Stworzenie takiego pawilonu będzie również okazją do pokazania środowiska życia tych zwierząt oraz edukacji na temat zagrożeń, z którymi się mierzą w naturze.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, goryle zamieszkają we Wrocławiu już w 2021 r.

Goryle to bardzo bliscy genetyczni krewni człowieka. Pełnią one ważną rolę w ekosystemie Afryki równikowej. Wbrew utartym stereotypom i pomimo dużych gabarytów czy groźnej postawy to łagodne zwierzęta. Obecnie wyróżnia się dwa gatunki goryli – goryla zachodniego (Gorilla gorilla) i wschodniego (Gorilla beringei) oraz cztery podgatunki. Różnice pomiędzy poszczególnymi gatunkami i podgatunkami dotyczą wyglądu nosa, odcieni sierści, długości ramion i długości włosów na ramionach.

Goryle są największymi z żyjących naczelnych. Dorosłe samce i samice wykazują bardzo wyraźną różnicę w wielkości i cechach zewnętrznych. W pozycji wyprostowanej samce goryli mogą osiągnąć nawet 1,75 m. Samce goryli zachodnich mają średnią masę 140-160 kg, te o masie powyżej 200 kg są rzadkością. Samice zwykle osiągają od 70 do 110 kg.

Najbardziej charakterystyczną cechą samców goryla jest tzw. Silverback czyli srebrne plecy. Srebrzysty wygląd jest spowodowany przez krótkie, białe włosy, pokrywające plecy samców. Silverback rozwija się, gdy samce są w pełni dorosłe, czyli zwykle w wieku około 15 lat. Goryle mają wiele cech wspólnych z innymi małpami i ludźmi. Ich dłonie i stopy przypominają bardziej ludzkie niż te innych małp. Stopy goryli są bardziej dostosowane do chodzenia, ponieważ spędzają więcej czasu na ziemi niż wszystkie inne małpy człekokształtne.

Goryle żywią się wyłącznie roślinami, których zjadają nawet do 20 kg dziennie. Ich zęby przypominają zęby ludzkie, z wyjątkiem bardzo długich, szpiczastych kłów u dorosłych samców. Nie używają oni ich jednak do jedzenia, ale do walki z rywalizującymi samcami i lampartami.

Goryle żyją w lasach deszczowych od nizin aż po góry tropikalnej Afryki. Dziś obszary występowania goryli zachodnich i wschodnich dzieli prawie 900 km. Może się wydawać, że granice obszaru występowania goryli niewiele zmieniły się w ciągu ostatnich kilku dekad. Jednak ich siedliska zostały podzielone i znacznie ograniczone. Obszary leśne są coraz bardziej ograniczane i izolowane od siebie poprzez rozwój rolnictwa – z niektórych regionów goryle już zniknęły, ponieważ las został zniszczony. Dlatego coraz częściej populacje goryli ograniczają się do małych i odizolowanych wysp leśnych.

Wszystkie gatunki goryli należą do zagrożonych wyginięciem w środowisku naturalnym.


Autor: Ola Sopuch
Zdjęcia: ZOO Wrocław