„Księga szeptów” [ZAPOWIEDŹ]

Jeszcze w tym miesiącu na rynek trafi tytuł, o którym przez najbliższe miesiące będzie głośno. Wydawnictwo Książkowe Klimaty „Księgę szeptów” Varujana Vosganiana zaprezentuje 24 kwietnia. Wcześniej, bo już 21 kwietnia będzie można w Instytucie Grotowskiego usłyszeć fragmenty czytane przez Jacka Zawadzkiego.

[o książce] „Księga szeptów” zaczyna się w latach 50. XX wieku w Fokszanach, pośród oparów świeżo palonej kawy i zapachów ze spiżarni babci Armenuhi, wśród starych książek i fotografii dziadka Garabeta. Ale za-miast legend o Arze Pięknym czy Tigranie Wielkim, „ormiańscy starcy dzieciństwa” Varujana Vosga-niana opowiadają o niekończących się konwojach wygnańców i marszu śmierci przez pustynię syryj-ską do Deir ez-Zor, o historii Ormian, w której rok 1915 stanowi szczególne miejsce.

Bohaterami tej niezwykłej opowieści o pamięci stają się także przedmioty: mapy, znaczki pocztowe, radio, młynek do kawy, nasiona granatu… Księga szeptów łączy wątki historyczne, biograficzne i fabu-larne, ma w sobie prostotę, precyzję i płynność opowiadanych wieczorami baśni. Ze swymi lekko rozmytymi obrazami, zapachami korzennych przypraw, smakiem wiatru „Księga szeptów” leży gdzieś pomiędzy zmysłowością „Sklepów cynamonowych” Bruno Schulza a uważnością „Niewidzialnych miast” Italo Calvino.

„Ogień był żywym stworzeniem, zasiadał obok nas przy stole, rozlewał się cieniami na naszych ramionach, wydłużał nam twarze i pogłębiał nasze spojrzenia”. „Rzemiosło parzenia kawy dziadkowie przywieźli z rodzinnej Anatolii. Przyrządzali kawę natural-nie, tak jak rzemieślnik wie po smaku czy glina nadaje się czy nie do modelowania. Przyrządzali ją z wytwornością, gardząc tymi, którzy piją kawę nie znając jej sensu”. „Właśnie dlatego, służąc za pożywienie dla konwojów pustyni, granat ma dokładnie 365 pestek, jedna pestka na każdy dzień roku. Jeśli Bóg, spośród istot żywych, nie wybrałby za symbol ofiary baranka, Bóg zdecydowanie wybrałby owoc granatu. Ponieważ nie można go ugryźć jak jabłko, nie można zrywać palcami jego owoców jak grona kiści winogron, nie można go zjeść od razu jak tru-skawkę, ale możesz pić jego krew, tak jak czynią to nadal, by przetrwać, pozostający na pustyni Tuaregowie, z krwią jagniąt. Granat, milczący Baranek Boży”.

[wybrane nagrody]
– Nagroda “Książka Roku 2009” przyznawana przez czasopismo România literară
– Nagroda im. „Iona Creangi” 2009 przyznawana przez Akademię Rumuńską
– Nagroda czasopisma Convorbiri literare w kategorii Proza roku 2009
– Główna Nagroda w dziedzinie prozy – Trofeul Mihail Sebastian, 2009
– Nagroda czasopisma Observator cultural za rok 2009 w kategorii Proza Nominacja do Nagrody Związku Pisarzy Rumuńskich w 2009 r. w kategorii Proza

[o autorze] Varujan Vosganian (ur. 1958 w Krajowej) – prozaik i poeta rumuński, działacz polityczny, wiceprezes Związku Pisarzy w Rumunii. Od 2012 roku zgłaszany do literackiej Nagrody Nobla przez trzy kraje: Rumunię, Armenię i Izrael. Laureat wielu nagród literackich, m.in hiszpańskiej nagrody Niram Art – Trofeo Mihail Sebastian za prozę i Trofeo „Tristan Tzara” za poezję. Tłumaczony na angielski, bułgarski, czeski, francuski, hebrajski, hiszpański, niemiecki, niderlandzki, norweski, ormiański, portugalski, szwedzki, węgierski, włoski.

[fragmenty wywiadów z autorem] Kiedy pisałem Księgę szeptów, wiedziałem, że o XX wieku nie napisano w taki sposób wiele. Księga szeptów opowiada o Ormianach, ale także o Rumunach, Żydach i innych nacjach. Jest to książka o XX wieku, o jego wojnach światowych, masakrach i wspólnych mogiłach, o jego ideologiach i aparatach ucisku. Ale nie tylko. Każde miejsce, każdy czas, każdy naród ma swoją Księgę szeptów. Ona żyje, mu-si tylko zostać opowiedziana. Sądzę, że założenia powieści powinny być następujące: pisać o wydarzeniach, terytoriach, zwyczajach mniej znanych, ale takich, które ty znasz bardzo dobrze. [ … ] I jeszcze jedno. W tej książce nic nie jest powiedziane do końca. Powieść nie narzuca żadnych wniosków. Wnioski zabijają sztukę. Powieść jest tylko jednym ze świadków, wyznaniem. Wyrok wydaje czytelnik, to on jest tutaj sędzią. Dlatego ta sama książka za każdym razem jest inna, tak jak różnią się między sobą jej czytelnicy. /24 stycznia, 2013, fragment wywiadu dla BookMag.eu/

[o tłumaczce] Joanna Kornaś-Warwas – tłumaczka, lektorka języka rumuńskiego, ukończyła filologię rumuńską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przekłada prozę, poezję oraz sztuki teatralne. Jest autorką przekładów najbardziej cenionych pisarzy rumuńskich takich jak Max Blecher, Mircea Cărtărescu, Dan Lungu, Ioan Es. Pop, Varujan Vosganian. Prowadzi szkołę językową CALITATE w Krakowie, pierwszą i dotychczas jedyną prywatną szkołę oferującą możliwość nauki języka rumuńskiego.

Tłumaczka, lektorka języka rumuńskiego, ukończyła filologię rumuńską na Uniwersytecie Jagielloń-skim. Prowadzi szkołę językową CALITATE w Krakowie. Przekłada prozę, poezję oraz sztuki teatralne. Jest autorką przekładów najbardziej cenionych pisarzy rumuńskich takich jak Max Blecher, Mircea Cărtărescu, Dan Lungu, Ioan Es. Pop, Varujan Vosganian. Powieść Dana Lungu pt. Jestem komuni-styczną babą! była nominowana do Nagrody Angelus dla najlepszej książki Europy Środkowej w roku 2010. W 2014 roku otrzymała nominację do Nagrody dla tłumacza „Europejskiego Poety Wolności 2014-16” za tomik „Moja ojczyzna A4” Any Blandiany.

[linki do tematu/tło historyczne]
http://bit.ly/1EttPPs
http://bit.ly/1CRyIl6
http://bit.ly/1CRzsGN
http://bit.ly/1Ml7WmD

[czytanie dla Armenii] W ramach Internationales Literaturfestival Berlin organizowane jest wydarzenie Reading for Armenia – 21 kwietnia we wszystkich miastach biorących udział w projekcie odbędzie się czytanie wybranych fragmentów z rozdziałów 7. i 8. z „Księgi szeptów”.

[oficjalna strona książki] http://carteasoaptelor.ro/

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułLiga Mistrzów UEFA na wielkim ekranie tylko w Multikinie!
Następny artykułRetrospektywa twórczości Šarūnasa Bartasa
Żyjemy we Wrocławiu i patrzymy na świat z perspektywy naszego miasta. A Dzielnice są różne jak tylko różne mogą być. Nader często można odwiedzić nasze wrocławskie dzielnice kultury czy sportu, ze szczególnym uwzględnieniem teatru, filmu czy Śląska.