„Melancholia/Violetta Villas” [ZAPOWIEDŹ]

Potężny głos, który docierał do milionów słuchaczy, fascynował i otwierał ich serca. Ostatnie lata swojego życia, nierozumiana przez ludzi, oddała bezdomnym zwierzętom. Umarła w nędzy, w zrujnowanym domu w rodzinnym Lewinie Kłodzkim, wśród psich i kocich odchodów.

 

Violetta Villas sama dla siebie napisała tę piosenkę:

Ja jestem Violetta
Wrażliwa kobieta
Mam serce i duszę
W tym miejscu, gdzie mam
Kto nie zna Violetty
Ten nie wie, niestety,
Że nieba przychylić mu chcę

Była jedną z najbardziej znanych, podziwianych i jednocześnie najbardziej wyśmiewanych i tragicznych postaci polskiego show-biznesu. Miała wspaniały głos, kontrowersyjny gust, repertuar poniżej swoich możliwości wokalnych i psychikę wrażliwą na najlżejsze muśnięcie losu. Dzięki wielkiemu talentowi, charyzmie i ciężkiej pracy osiągnęła światowy sukces, a kiedy zgasły światła Las Vegas i wróciła do Polski, z roku na rok była opuszczana przez najbliższych. Podziwiana przez ludzi za to, co było kiedyś, ale i szczerze przez nich nielubiana.

Spektakl powstał z zachwytu Tomasza Wygody i Agnieszki Olsten nad Villas – mistyczką, dziwaczką, furiatką, dla wyznawców – świętą patronką. Tekst oddający wyjątkowość jej postaci przygotował Artur Pałyga.

To, co zobaczymy na scenie, jest fantazją na temat ostatnich chwil z życia Villas. To opowieść o jej sercu, strachu, o powracających wrażeniach wielkich sukcesów i bolesnych rozczarowań. Na scenie, z gromady jej zwierząt, wyłaniają się fani, byli mężczyźni, przyjaciele i wrogowie. Violetta Villas, słaba i zagubiona, do końca poszukuje swego ostatecznego powołania.

REALIZACJA

reżyseria /choreografia: Tomasz Wygoda
dramaturgia: Agnieszka Olsten
scenografia: Anna Met
muzyka: Jacek Szabrański
kostiumy: Marek Adamski
reżyseria świateł: Tomasz Filipiak
asystent reżysera: Małgorzata Warsicka

OBSADA

Monika Niemczyk
Beata Kolak
Justyna Szafran
Anita Wach
Anna Krysiak
Justyna Białowąs
Maciej Maciejewski
Piotr Trojan
Mateusz Janicki
Paweł Konior
Dawid Lorenc

oraz Jacek Szabrański – gitara i instrumenty perkusyjne

Zdjęcie | Łukasz Giza

 

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykuł„KLINIKEN /miłość jest zimniejsza niż śmierć” ostatni raz
Następny artykułDzielnice Wrocławia 42/2015
Żyjemy we Wrocławiu i patrzymy na świat z perspektywy naszego miasta. A Dzielnice są różne jak tylko różne mogą być. Nader często można odwiedzić nasze wrocławskie dzielnice kultury czy sportu, ze szczególnym uwzględnieniem teatru, filmu czy Śląska.