Piotr Bondyra: Ciągle poszukiwać

Rozmawiamy z Piotrem Bondyrą, teatralnym Aleksym Białym z „Bram Raju” Pawła Passiniego. Najnowsza premiera Wrocławskiego Teatru Współczesnego już w najbliższą sobotę, 22 lutego.

Jesteś jednym z najmłodszych aktorów w tej trudnej sztuce. Jak to się stało, że znalazłeś się w zespole Pawła Passiniego?

PIOTR BONDYRA: – Na trzecim roku studiów w szkole filmowej w Łodzi miałem zajęcia z Markiem Fiedorem. Zapamiętał, że jest taki chłopak jak ja. Kiedy Paweł Passini szukał aktorów do „Bram…”,  dyrektor Fiedor wspomniał mu o mnie. Reżyser obejrzał nagrania i zaprosił mnie. I tak już zostałem.

Aleksy Biały, to jedna z wielu postaci spektaklu. Jeden z wielu, którzy wyruszyli na krucjatę.  Co możesz powiedzieć o swoim bohaterze? Co Cię z nim łączy, a co dzieli?

– Na początku myślałem, że nie będzie tak trudno. Że świetnie się odnajdę w tej roli. Na studiach zagrałem rolę Garrego w spektaklu „Shopping and fucking” Marka Ravenhilla.  Wow! – pomyślałem, to jest on. Aleksy to mój wcześniejszy Garry. Zetknąłem się już z tymi emocjami, z tym poczuciem wielości. Mój entuzjazm mijał jednak z każdym kolejnym czytaniem roli. Okazywało się, że to nie jest takie proste. To, co wydawało się być oczywiste – godzinę później już takie nie było. Andrzejewski sam w sobie jest trudny. Ale jest wspaniały. „Bramy raju” przeczytałem pięć razy i za każdym razem znajdowałem w nich coś innego. Co nas dzieli z Aleksym? Wszystko. Jesteśmy całkowicie różni. On jest człowiekiem rozciągniętym mnóstwem wektorów. Każda strzałka ciągnie go w inną stronę. To pokazuje, że jego decyzje są często nielogiczne, a kieruje się emocjami. Tu, na scenie jest mnóstwo dodatkowych bodźców, które wpływają na złożoność tej postaci. Uczę się je wykorzystywać. Ale nie łączę siebie z fikcyjną postacią. Jestem inny. Wychodząc po próbach wciąż mam w głowie tekst, emocje, gesty, myśli.

Nie wychodzisz z roli?

– Przeciwnie. Muszę z niej wychodzić. Inaczej mógłbym oszaleć. Jednak Aleksy jest ze mną, jest blisko mnie. Przez to czuję, jakbym był ciągle na adrenalinie. To niesamowita przygoda. Ciągle poszukiwać. Wydaje mi się, że coś już zrobiłem, po czym okazuje się, że to kolejny mylny trop.

Dlaczego  chciałbyś zaprosić widzów do teatru? Szczególnie takich w swoim wieku?

– Bo to nie jest łatwa rzecz. Właśnie po to powinni przyjść, by spróbować zrozumieć razem z nami. Poszukać tu siebie. By drogi bohaterów okazały się kierunkowskazami dla widzów. By śledząc ich losy mogli zadawać sobie pytania: dlaczego tak? po co w ten sposób? jak to? Jednak my tu nie dajemy odpowiedzi. Odpowiedzi są w każdym z osobna.  Trzeba ich szukać. Ja szukam.

Rozmawiała | Sabina Misakiewicz
Zdjęcie | Daniel E. Groszewski

 

*

O SZTUCE

Pięcioro pastuszków wyrusza w stronę Jerozolimy. Idą dzieci, niosą krzyże. Po kilku dniach jest ich wiele tysięcy. Czyste i niewinne porzucają domy, żeby wyzwolić od pogańskiej niewoli pusty grób Chrystusa. Nikt z nich nie zobaczy złotych bram raju. Zaludnią za to domy publiczne i alkowy całego Bliskiego Wschodu lub padną z głodu i wycieńczenia. Bóg, który jest miłością, przygląda się temu widowisku w milczeniu. Brak reakcji może świadczyć, że ogląda z zapartym tchem. Albo zasnął. Obdarzony wolną wolą człowiek nieustannie dostarcza coraz to nowej rozrywki. Już od czasów Hioba zaskakuje stwórcę aktorskim talentem i radykalnym zmysłem performera, wydobywając ze swych wątłych trzewi wciąż nowe tony okrzyków i westchnień. Jest napisane, że miłość może zdziałać cuda. To dobrze, że miłość to potrafi, bo nic prócz cudu nas nie uratuje. Kochają się więc dzieci ile sił w serduszkach, kochane są do końca, bez reszty, do bólu. 

(Wrocławski Teatr Współczesny)

 

Jerzy Andrzejewski „BRAMY RAJU”
adaptacja i reżyseria: PAWEŁ PASSINI
scenografia i kostiumy: ANNA MET
muzyka: DANIEL MOŃSKI, PAWEŁ PASSINI
projekcje: MARIA PORZYC

OBSADA
Mnich – Bogusław Kierc
Ludwik z Vendôme, hrabia na Chartres i Blois – Włodzimierz Dyła
Goliard – Krzysztof Boczkowski
Maud – Ewelina Paszke-Lowitzsch
Maud Biała – Maria Kania
Blanka – Elżbieta Golińska
Blanka Biała – Marta Malikowska
Robert – Jerzy Senator
Robert Biały – Michał Szwed
Aleksy – Maciej Tomaszewski
Aleksy Biały – Piotr Bondyra
Jakub – Krzysztof Kuliński
Jakub Biały – Maciej Kowalczyk

PREMIERA: 22 lutego 2014, godz. 19.15 na Dużej Scenie

Kolejne spektakle:
23.02.2014 (niedziela), godz. 18.15
25.02.2014 (wtorek), godz. 19.15
26.02.2014 (środa), godz. 19.15
27.02.2014 (czwartek), godz. 19.15
28.02.2014 (piątek), godz. 19.15

BILETY: 32 zł (normalny) i 24 zł (ulgowy)

*

O REŻYSERZE

Paweł Passini – reżyser teatralny, kompozytor. Jeden z prekursorów nurtu teatru interaktywnego w Polsce. Założyciel pierwszego na świecie teatru internetowego neTTheatre. Absolwent Wydziału Reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej. Wcześniej studiował na Uniwersytecie Warszawskim filozofię i kulturoznawstwo. Jako spektakl dyplomowy zrealizował Dybuka Szymona An-skiego w poznańskim Teatrze Nowym. Związany z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „Gardzinice” i Instytutem Grotowskiego we Wrocławiu. Pracował m.in. w: Izraelu, Finlandii, USA, Indiach, Grecji, we Włoszech, na Cyprze. W karierze ma także epizody aktorskie. Wyreżyserował m.in. Zbrodnię z premedytacją Witolda Gombrowicza w Teatrze Miejskim w Gdyni, Klątwę Stanisława Wyspiańskiego iIfigenię w Aulidzie Eurypidesa w Teatrze im. Kochanowskiego w Opolu, Artaud – Sobowtór i jego teatr w warszawskim Teatrze Studio iAmszela Kafkę [współautorstwo z Tomaszem Gwincińskim] w Teatrze Polskim we Wrocławiu. 1 sierpnia 2008 w Muzeum Powstania Warszawskiego przygotował Hamleta 44 wg Szekspira. W 2007 na scenie krakowskiej Łaźni Nowej wyreżyserował Odpoczywanie – pierwszy spektakl pokazywany na żywo w Internecie. W 2007 zrealizował z Teatrem Chorea z Łodzi spektakl Sczeźli! wg tekstów Tadeusza Kantora.

Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, laureat Złotych Masek za Ifigenię w AulidzieSłownik Chazarski – Dzieci Snów, Nagrody Głównej XXIX Opolskiego Festiwalu Konfrontacje Klasyka Polska za reżyserię Klątwy oraz Nagrody im. Konrada Swinarskiego za spektakl Morrison/Śmiercisyn. Swoje autorskie spektakle Turandotoraz KukłaKsięga Blasku prezentował na FRINGE Festival w Edynburgu, gdzie otrzymał Herald Angel i Total Theater Award. Oprócz pracy artystycznej ze swoim zespołem prowadzi także działalność laboratoryjną i dydaktyczną, m.in. międzynarodowy projekt badań nad technikami aktorskimi w tragedii antycznej Dynamika Metamorfozy realizowany przez Stowarzyszenie Artystów „Bliski Wschód” z Lublina i Instytut Grotowskiego we Wrocławiu.