Krąg osób, które nie muszą płacić podatku od spadku i darowizn został określony dość szeroko. Podatku nie muszą płacić osoby z najbliższej rodziny – wyjaśniają eksperci z kancelarii doradztwa podatkowego A.F.O.

Warto wiedzieć co zrobić, aby nie musieć zbyt wiele oddać urzędowi skarbowemu / fot. DW

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (dalej: ustawa), podatku nie muszą płacić tacy członkowie rodziny, jak: małżonek, zstępni (dzieci, wnuki, prawnuki), wstępni (rodzice, dziadkowie, pradziadkowie), pasierbowie, rodzeństwo, ojczym i macocha. Co istotne nie ma znaczenia wielkość otrzymanego spadku czy darowizny.

Jednak, aby nie płacić podatku konieczne jest zgłoszenie tego faktu w urzędzie skarbowym, w odpowiednim terminie i dokonanie odpowiednich czynności. Jakich? Najważniejsze jest złożenie deklaracji SD-Z2, wypełnionej zgodnie z instrukcjami w niej zawartymi.

 

Darowizna

 

Ustawa w art. 4a ust. 1 pkt 2 reguluje, że osoby, które otrzymały darowiznę od wymienionego wyżej kręgu osób, nie podlegają obowiązkowi podatkowemu, gdy zgłoszą to do urzędu skarbowego. Zgłoszenia należy dokonać we „właściwym urzędzie”. W praktyce najczęściej oznacza to urząd jakiemu podlegał darczyńca ze względu na miejsce zamieszkania (zagadnie to będzie przedmiotem pogłębionej analizy w następnym artykule). Termin dokonania tej czynności wynosi 6 miesięcy i liczony jest od dnia zawarcia umowy notarialnej lub otrzymania świadczenie (wydania rzeczy, przekazania pieniędzy etc.). Jeżeli otrzymamy środki pieniężne, konieczne jest przekazanie ich przelewem na konto obdarowanego lub przekazem pocztowym. Co ważne zgłoszeniu podlegają tylko darowizny, których wartość w ciągu  5 lat liczonych od dnia otrzymania pierwszej darowizny od tej samej osoby przekroczy 9637 zł. Nie podlegają zgłoszeniu darowizny zawarte na podstawie umowy sporządzonej przez notariusza.

 

Spadek

 

Ustawa w art. 4a ust. 1 pkt 1 reguluje, że zwolnione jest nabycie od najbliższej rodziny spadku, pod warunkiem zgłoszenia tego urzędowi skarbowemu. Termin na dokonanie zgłoszenia wynosi 6 miesięcy i liczony jest od dnia uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabyciu spadku. Jednak pamiętać należy, że podstawowym terminem jest dzień otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy). Jest to o tyle istotne, że nierzadko osoby nie wiedzą, że w ogóle powinno być przeprowadzane postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku.

Jeśli spadkobierca nie wiedział o śmierci osoby najbliższej, bo np. nie było go w kraju od dłuższego czasu i nie kontaktował się z rodziną, istnieje możliwość przedłużenia powyższego terminu o następne 6 miesięcy, liczonego od dnia dowiedzenia się o nabyciu spadku. Dodatkowo trzeba udowodnić, że nie wiedziało się o otwarciu spadku.

 

Ważne: opisywane regulację obowiązują od 1 stycznia 2009 r. Wcześniej otrzymane darowizny i spadki podlegają przepisom obowiązującym w dacie ich otrzymania. Stawka sankcyjna jaka obowiązuje w przypadku nie wykonania wyżej wymienionych czynności i nie dotrzymania wyżej wymienionych terminów to 20%.

 

(Bartosz Twardak)