„Werter”– Opera z Royal Opera House

Multikino i British Council zapraszają na transmisję sezonu 2015/2016 Royal Opera House. 27 czerwca 2016 r. Multikino pokaże po raz pierwszy „Wertera”, operę Julesa Masseneta. Transmisja z Covent Garden w Londynie rozpocznie się o godz. 20 w Multikinie Pasaż Grunwaldzki.

 

Royal Opera House to jeden z najważniejszych gmachów operowych w Londynie, znajdujący się w centralnej części miasta – w dzielnicy Covent Garden, siedziba Opery Królewskiej (The Royal Opera) i Królewskiego Baletu (The Royal Ballet). Do dziś Opera Królewska, obok takich teatrów jak Teatro alla Scala, Opera Wiedeńska, Gran Teatre del Liceu i Metropolitan Opera, należy do najpiękniejszych i najznakomitszych budynków operowych świata, gdyż od początku istnienia teatr ściąga tłumy widzów z różnych zakątków świata. Na tej scenie występowało i występuje wielu polskich artystów, takich jak: Ewa Podleś, Piotr Beczała, Mariusz Kwiecień czy Aleksandra Kurzak.

Czas  trwania: około 3 godzin, w tym 2 przerwy

Bilety: 30-40 zł

 


OBSADA

Vittorio Grigòlo jako Werter (tenor)
Joyce DiDonato jako Charlotta (mezzosopran)
Heather Engebretson jako Zofia (sopran)
David Bizic jako David
Jonathan Summers jako Baliw / sędzia (baryton)
Yuriy Yurchuk jako Johann (bas/baryton)
François Piolino jako Schmidt (tenor)
Rick Zwart jako Brühlmann (baryton/bas)

REALIZATORZY

Muzyka – Jules Massenet
Dyrygent – Antonio Pappano
Reżyseria – Benoit Jacquot
Libretto – Edouard Blau, Paul Milliet oraz Georges Hartmann
Koncertmistrz – Vasko Vassilev
Scenografia i oświetlenie – Charles Edwards
Kostiumy – Christian Gasc
Orkiestra Opery Królewskie


 

Streszczenie libretta:

 

Akt I

W ogrodzie domu Bailifa (urzędnika sądowego), który już teraz, chociaż to dopiero lato, ćwiczy z dziećmi śpiewanie kolędy. Pojawiają się przyjaciele Bailifa, by wyciągnąć go do gospody, poznajemy też jego córki: młodszą Sophie i starszą Charlottę. Starsi mówią o wieczornym balu i o rozmarzonym, melancholijnym młodzieńcu – Werterze, który ma towarzyszyć Charlotcie na balu pod nieobecność jej narzeczonego Alberta. Pojawia się i sam Werter – pierwszy raz w domu Bailifa, oczarowany sielską atmosferą tu panującą. Ale gdy wszyscy wychodzą – Werter z Charlottą na bal, Bailif z przyjaciółmi do gospody – niespodziewanie wraca z podróży Albert, witany z radością przez siostrę Charlotty, Sofie. Tymczasem po balu Werter, zakochany w Charlotcie, oświadcza się jej. I dowiaduje się w odpowiedzi, że jest już zaręczona, co więcej: dała słowo umierającej matce, że poślubi Alberta…

Akt II 

Albert i Charlotta są już trzy miesiące po ślubie. Właśnie idą, wraz z innymi mieszkańcami miasteczka, do kościoła. Werter obserwuje młodą parę, rozpacza i myśli o samobójstwie. Po nabożeństwie rozmawia z Albertem, który wie o jego uczuciu do Charlotty, zapewniając go o swojej lojalności. Przez chwilę sam na sam z Charlottą, mówi jej, że wyjedzie z miasteczka.

Akt III 

Dzień wigilii. Charlotta zaczyna sobie zdawać sprawę z uczucia do Wertera, czyta ze smutkiem listy od niego, siostra stara się ją pocieszyć. I oto wchodzi Werter. Wrócił. Nie mógł żyć z dala od niej. Oboje wspominają chwile, kiedy tłumaczył dla niej poezje Osjana. Werter czyta jej jeden z tych wierszy (sławna aria: Pourquoi me réveiller, ô souffle du printemps…) i w gwałtownym uniesieniu ponawia swoje wyznania. Charlotta ucieka przed nim. Werter odchodzi. Lecz gdy odszedł, okaże się, że zostawił list do Alberta, w którym prosi go o pożyczenie rewolweru, ponieważ „udaje się w daleką podróż”… Zaś Albert polecił zanieść mu ów rewolwer. Charlotta domyśla się zamiarów Wertera i przerażona biegnie do jego mieszkania.

Akt IV 

Werter postrzelił się śmiertelnie. Umiera. Wbiega Charlotta. W obliczu śmierci wyznaje Werterowi, że też go kocha. Za oknem słychać dzieci śpiewające kolędę.